Στις 21 Σεπτεμβρίου 1869, ο Ερρίκος Σλήμαν (Heinrich Schliemann), πλούσιος Γερμανός επιχειρηματίας, παντρεύτηκε στην Αθήνα την Σοφία Εγκαστρωμένου. Ο Ερρίκος ήταν 48 χρονών και η Σοφία 17. Επρόκειτο για γάμο από συνοικέσιο, δεύτερος γάμος για τον Σλήμαν που μόλις είχε πάρει διαζύγιο μετά από είκοσι χρόνια γάμου με τη Ρωσίδα Ekaterina Lyschin. Ο Σλήμαν που είχε ρευστοποιήσει τις επιχειρήσεις του στη Ρωσία αναζητούσε έναν νέο τρόπο ζωής με σκοπό να αποδείξει ότι οι ομηρικές πόλεις της Τροίας και των Μυκηνών ήταν υπαρκτές και όχι μυθικές. Η επιλογή μιας Ελληνίδας συζύγου ήταν μέρος αυτού του «ονείρου». Το ζεύγος υπέγραψε προγαμιαίο συμφωνητικό βάσει του οποίου η Σοφία δεν θα μπορούσε, όσο ήταν εν ζωή ο Ερρίκος, να έχει καμία απαίτηση επί της περιουσίας του Ερρίκου.

Μετά από έναν παρατεταμένο και ολέθριο ταξίδι του μέλιτος στην Ευρώπη, όπου ο Ερρίκος προσπάθησε να παρουσιάσει χωρίς επιτυχία την άπειρη Σοφία στην υψηλή κοινωνία του Παρισιού, το ζευγάρι επέστρεψε στην Αθήνα στις 19 Φεβρουαρίου 1870 στα πρόθυρα διαζυγίου. Οι επιστολές της Σοφίας από το Παρίσι προς την οικογένειά της αναφέρονται στην πολυάσχολη κοινωνική ζωή του ζεύγους, αλλά από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνουμε ότι η Σοφία αφενός αντιλαμβανόταν ότι δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στις μεγάλες απαιτήσεις του συζύγου της, και αφετέρου ότι υπέφερε από έντονη νοσταλγία για την Ελλάδα και την οικογένειά της. Φτάνοντας στην Ελλάδα ο Ερρίκος ήρθε αντιμέτωπος με τη μητέρα και τον μεγάλο αδελφό της Σοφίας που τον κατηγορούσε ότι δεν είχε δωρίσει κανένα κόσμημα αξίας στη σύζυγό του. 

Φοβούμενη το σκάνδαλο ενός διαζυγίου και με τον Σλήμαν να έχει ήδη φύγει για την Τροία για τις πρώτες δοκιμαστικές τομές, η οικογένεια της Σοφίας έριξε τους τόνους της αντιπαράθεσης. Καθώς δεν του είχε παραχωρηθεί επίσημη άδεια από τις Οθωμανικές αρχές για ανασκαφές στην Τροία, ο Ερρίκος επέστρεψε σύντομα στην Αθήνα. 

Πιστεύοντας ότι η νεαρή σύζυγός του ήταν άρρωστη, την πήρε μαζί του σε νέο ταξίδι στην Ευρώπη, με προορισμό το σανατόριο του Schweizermuhle στη Γερμανία. Εκεί η Σοφία διαγνώστηκε με «υστερία», αγαπημένη διάγνωση των γιατρών της εποχής για γυναίκες που δυσκολεύονταν να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις της έγγαμης ζωής. 

Το ζευγάρι επέστρεψε στην Αθήνα στις 2 Ιουνίου 1870 με τον Σλήμαν να παίρνει την επόμενη μέρα το πλοίο για τη Γαλλία. Σε ένα γράμμα που έδωσε στη Σοφία αφού αποβιβάστηκαν, αλλά που είχε γράψει εν πλω, παρουσιάζει τον εαυτό του ως το θύμα αυτού του γάμου και τη Σοφία ως την κακή σύζυγο, έρμαιο των αποφάσεων της οικογένειάς της. Αυτό όμως που καταλαβαίνουμε από την ανάγνωση της επιστολής είναι ότι ο Ερρίκος ένιωθε άβολα από την απρόβλεπτη ανυπακοή και διαφαινόμενη ισχυρή προσωπικότητα της νεαρής γυναίκας.