Τα λευκώματα του Γενναδίου περιέχουν ενδιαφέροντα τεκμήρια για ταξίδια και περιοδείες που πραγματοποίησε στην Ευρώπη και την Αμερική και πιάνουν τον παλμό της εποχής. Η Διεθνής Έκθεση του Παρισιού του 1889 (6 Μαΐου ― 31 Οκτωβρίου) προσέλκυσε περισσότερους από τριάντα δύο εκατομμύρια επισκέπτες ανάμεσου στους οποίους και τον Ιωάννη Γεννάδιο. Τιμώντας την 100ή επέτειο της Γαλλικής Επανάστασης, η έκθεση είχε σκοπό να τονώσει την οικονομία της Γαλλίας και να πατάξει την οικονομική ύφεση δίνοντας έμφαση στην επιστήμη, την τεχνολογία αλλά και στις τέχνες. Ο Πύργος του Άιφελ, μια από τις πιο εμβληματικές κατασκευές στον κόσμο, κατασκευάστηκε για την Έκθεση του 1889. Με ύψος 324 μέτρα παρέμεινε το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο για 41 χρόνια. 

Η είσοδος στην έκθεση κόστιζε σαράντα λεπτά, σε μια εποχή που η τιμή ενός «φθηνού» πιάτου κρέατος και λαχανικών σε ένα καφέ του Παρισιού ήταν δέκα λεπτά. Οι επισκέπτες έπρεπε να πληρώσουν πολύ παραπάνω για να επισκεφθούν τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα της έκθεσης. Η αναρρίχηση στον Πύργο του Άιφελ κόστιζε πέντε φράγκα, ενώ η είσοδος σε δημοφιλή πανοράματα, θέατρα και συναυλίες ήταν ένα φράγκο. 

Η έκθεση εξαπλωνόταν σε δύο χώρους. 

Ο κυριότερος ήταν το Πεδίο του Άρεως (Champs de Mars) στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα ποταμού, όπου χτίστηκε και ο Πύργος του Άιφελ, και στη δεξιά όχθη, στην έκταση από το παλάτι του Τροκαντερό, το οποίο είχε χτιστεί για την Έκθεση του 1878, μέχρι τον Σηκουάνα δημιουργήθηκαν πάρκα, κήποι και σιντριβάνια. 

Ένας μικρότερος χώρος στην πλατεία Les Invalides φιλοξενούσε τα περίπτερα των γαλλικών αποικιών. Υπήρχαν πολλά υπαίθρια εστιατόρια και καφέ με τρόφιμα από την Ινδοκίνα, τη Βόρεια Αφρική και άλλες κουζίνες από όλο τον κόσμο. Με σκοπό να αναδείξει τις αποικίες η αποικιοκρατική επίδειξη των αυτόχθονων πληθυσμών προκάλεσε και αντιδράσεις από τους αυτόχθονες.